The Sisters4: Όταν τα παιδιά αρνούνται πεισματικά να φάνε το φαγητό τους.

Αναρωτιέμαι πόσες μαμάδες περνάνε όλο αυτό το μαρτύριο  του φαγητού με τα παιδιά τους..

Πιστεύω πως δεν είμαι η μόνη! Πόσες φορές έχω ακούσει τα παιδιά να μου ζητάνε μακαρόνια, ή μόνο ψωμί και οτιδήποτε χρωματιστό να μου ζητάνε να το αφαιρώ από το πιάτο τους. Η σκέψη και μόνο ότι τα παιδιά δεν τρώνε υγιεινά  με άγχωνε και με εκνεύριζε πάρα πολύ, αφού για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ήξερα πως να το αντιμετωπίσω..

Οι ειδικοί λένε πως η άρνησή τους προς συγκεκριμένες τροφές έχει να κάνει με τον φόβο απέναντι στο καινούργιο. Είναι μία από τις ιδιορρυθμίες που ανέπτυξε κατά την εξελικτική διαδικασία ο άνθρωπος, προκειμένου να προστατευθεί από τυχόν επικίνδυνες τροφές. Ο φόβος αυτός συνήθως φεύγει μέχρι τα 4 χρόνια του παιδιού, όμως για κάποια συνεχίζεται ακόμα και μετά την ενηλικίωση.

Ένας άλλος λόγος που τα νήπια παρουσιάζουν παραξενιές με το φαγητό, είναι γιατί με αυτόν τον τρόπο δείχνουν την ανεξαρτησία τους. Μπορεί, δηλαδή, να μην έχουν πραγματικά πρόβλημα με το συγκεκριμένο φαγητό, αλλά να αντιδρούν αρνητικά για να δείξουν ότι μπορούν να έχουν τον έλεγχο σε αυτά που τα αφορούν. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει όμως να πιέζουμε τα παιδιά να φάνε, γιατί το πιο πιθανόν είναι να έχουμε το αντίθετο αποτέλεσμα…

Αυτό που έκανα σε αυτές τις περιπτώσεις, παρά την άρνηση τους να φάνε ένα συγκεκριμένο φαγητό, π.χ. όσπρια, ήταν κάθε φορά που μαγείρευα στο σπίτι όσπρια να τους τα παρουσιάζω επανειλημμένα στο πιάτο, άσχετο αν στην αρχή δεν άγγιζαν καθόλου το φαγητό..Τώρα είμαστε σε μια καλύτερη φάση διατροφής,  αφού σιγά- σιγά άρχισαν να τα συνηθίζουν στο μάτι και έπειτα άρχισαν να δοκιμάζουν τα διάφορα ‘πράσινα’, ‘κόκκινα’’, κίτρινα’ τρόφιμα όπως τα αποκαλούν..

Πηγή έμπνευσης για το πως να αντιμετωπίσω το θέμα της άρνησης των παιδιών για φαγητό ήταν επίσης και η διάσημη food blogger Foivi Geller  η οποία αντιμετωπίζοντας η ίδια το ίδιο πρόβλημα με τα δικά της παιδιά, άρχισε να χρωματίζει τα πιάτα των παιδιών της σχηματίζοντας ζωάκια, αντικείμενα, και αγαπημένους ήρωες των παιδιών με τις διάφορες τροφές, ώστε να τους κεντρίσει το ενδιαφέρον για να φάνε! Αυτό και αν ήταν αποτελεσματικό!

Δοκιμάζοντας το αυτό και στα δικά μου παιδιά, ήταν λες και έγινε θαύμα! Άρχισαν να τρώνε το αρκουδάκι που ήταν φτιαγμένο από λάχανο, το αεροπλάνο που ήταν φτιαγμένο από μελιτζάνα και έτσι αυτή τη στιγμή μπορώ να πω ότι και τα δικά μου παιδιά άρχισαν να τρώνε πολύ εύκολα πιο πολλές τροφές από διάφορες ομάδες τροφίμων, και αυτό με κάνει χαρούμενη!

Μια τελευταία συμβουλή από εμένα, είναι να βρείτε τρόπους να εμπλουτίζετε τη διατροφική αξία των φαγητών που αρέσουν στο παιδί σας. Έτσι, αν του αρέσουν τα μακαρόνια, βάλτε στη σάλτσα τους λίγο κιμά ή τόνο ή αν του αρέσουν οι πατάτες, ρίξτε από πάνω τους τυρί και κομματάκια γαλοπούλας.

Μαζί με το πρόβλημα της άρνησης των παιδιών για φαγητό λύθηκε και το σοβαρό πρόβλημα της δυσκοιλιότητας που είχαν, αφού πλέον τρώνε πάρα πολλές φυτικές ίνες και επομένως γεμίζουν τα Pampers τους καθημερινά !