Μαμά και κόρη: Μία σχέση αγάπης

Από μικρή ηλικία είναι εκτός από μαμά-κόρη και φίλες.

Είναι το άτομο μέσα από το οποίο γνωρίζουμε τον εαυτό μας. Μέσα από την αγάπη αλλά και από τη σύγκρουση μαζί της μαθαίνουμε να διαχειριζόμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό.

Όταν είσαι μικρή η μαμά σου είναι το πρότυπό σου. Είναι το άτομο που θαυμάζεις. Που είσαι πεπεισμένη ότι ό,τι λέει είναι σωστό και σου το μαθαίνει βήμα – βήμα. Την ακους και βρίσκεις τα όρια σου μέσα από αυτή.

Στην πορεία, όταν μεγαλώσεις “τεστάρεις” περισσότερο τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνεις, καθώς και το αν αυτό που η μαμά σου θεωρεί σωστό είναι και απαραίτητα σωστό. Αμφισβητείς, για να εξερευνήσεις.

Μετά υπάρχει η σύγκρουση μαζί της. Κάτι τέτοιο δεν σημαίνει ούτε ότι δεν την αγαπάς, ούτε ότι δεν την σέβεσαι. Αυτό που δείχνει είναι τη σύγκρουση με τον ίδιο σου τον εαυτό. Η μητέρα μας μέχρι εκείνη την ηλικία μας αντιπροσωπεύει απόλυτα. Έτσι λοιπόν μέσω της σύγκρουσης δείχνεις την αυτόνομη ύπαρξή σου ή την ανάγκη για να ανεξαρτητοποιηθείς. Αυτό πρέπει να το καταλάβει κάθε μαμά και να μην παρεξηγεί τα παιδιά της, ούτε να τους δημιουργεί ενοχές για τον τρόπο που φέρονται και λειτουργούν. Δεν είναι κάτι που πρέπει να πάρει προσωπικά. Ίσα ίσα είναι ένας υγιής μηχανισμός που σπάει το παιδικό δέσιμο μεταξύ τους και υποδέχεται έναν ώριμοτερο ενήλικα.

Όλες οι σχέσεις περνάνε από πολλά στάδια. Όλες οι σχέσεις περνάνε από 40 κύματα όσο “μεγαλώνουν”.

Έτσι και η σχέση με τη μητέρα μας. Η σχέση αγάπης γίνεται ακόμα πιο δυνατή όταν καταλάβεις και κατανοήσεις τον άλλον, όταν μπεις στη θέση του, όταν γίνεις κι εσύ μαμά. Όταν καταλάβεις ακριβώς τί εκάνε εκείνη και γιατί το έκανε. Όταν συμμεριστείς τις αγωνίες της και τις έννοιες της. Όταν δεις τον εαυτό σου να επαναλαμβάνει όσα έκανε εκείνη. Αυτά τα ίδια, που κάποτε κατηγορούσες και σε ενοχλούσαν…

Μια σχέση που δεν την επηρεάζει τίποτα. Όταν ένα παιδί πάρει αγάπη, φροντίδα και αφοσίωση, πραγματική αφοσίωση από τη μαμά του, τότε έχει πολλή αγάπη να της επιστρέψει και να δώσει και στο παιδί του.

Πηγή: mothersblog.gr